Karakterbeschrijving van de Siberische kat	Kleurslagen van de Siberische kat
Rasstandaard van de Siberische kat  door de World Cat Federation	Rasstandaard van de SIB en de NEM door de FIFé

 

 

Er zijn voor de Sibeer slechts 4 basiskleuren: hoofdkleuren 'black' (EMS-code = n) en 'red' (d) met hun respectievelijke verdunningen 'blue' (a) en 'cream' (e). (foto links: blue Siberenpoes, Blue Sunshine vom Grossen Haus, Bitjoeg's mama) Hierbij kan 'black' (n) ook heel warm zijn en dan wordt zo'n kat ook wel eens 'brown' genoemd. Het blijft genetisch echter 'black', dus de EMS-code blijft (n).

 

Poezen kunnen tweekleurig zijn, in welk geval telkens beide hoofdkleuren samengaan, dan wel beide verdunningskleuren, maar enkel de eerste kleur vermeld wordt. In effen vorm wordt zo'n poes dan 'tortie' of schildpadpoes genoemd en met strepenvacht wordt ze een 'torbie' (samentrekking van 'tortie & tabby'). 'Black tortie' (f) is dus een effen gekleurde, zwart-met-rode poes, terwijl 'blue tortie' (g) een effen gekleurde blauw-met-crème poes is. 'Black torbie' (f 21 of andere EMS-code voor het specifieke tabby patroon)  is dan een gestreepte of tabby zwart-met-rode poes, terwijl 'blue torbie' (g 21 of andere EMS-code voor het specifieke tabby patroon) dan een gestreepte of tabby blauw-met-crème poes is. Uiterst zeldzaam zijn tweekleurige katers (waarbij wit, silver of smoke niet als kleuren beschouwd worden), die normaliter onvruchtbaar zijn. (foto rechts: black-torbie-white Siberenpoes Kaewe, mama van Nevartis' E- en H-nestjes)

 

Afhankelijk van de genetische mogelijkheden, kunnen al deze katten ook een zilverwitte ondervacht hebben, 'smoke' (s) genaamd bij effen gekleurde en 'silver' (s + EMS code voor desbetreffende tabby patroon) genaamd bij gestreepte katten, waarbij men bijkomend nog volgende gradaties onderscheidt: gewoon 'silver'/'smoke' (s = 1/3 tot 2/3 bovenste deel van de haartjes is gekleurd), 'silver shaded' (EMS-code 11 = 1/4 tot 1/3 bovenste deel van de haartjes zijn gekleurd) en 'chinchilla'/'shell' (1/8 bovenste deel van de haartjes zijn gekleurd), waarbij laatstgenoemde gradatie (nog) niet erkend wordt bij de Sibeer.

 

De tegenhanger van 'silver' is dan weer 'golden' (y), een warme crèmekleurige ondervacht, overgaand in goudgeel gekleurde haren met een zwarte haartip. Er blijven voornamelijk 2 verklaringen overeind ivm 'golden' (y), maar men is er nog niet volledig uit hoe dit precies vererfd wordt: er zouden in ieder geval een pak polygenen, pheomelanines en (voor de tabby-patronen) ook bandverbredende genen in het spel (kunnen) zijn. 'Golden' Siberenlijnen zonder zware inteelt zijn, net als die van de hogere gradaties van de 'silver'-tegenhangers, niet bepaald dik bezaaid, wat een grote uitdaging vormt voor de fokkers van 'golden'-kleurige Siberen. 'Golden' wordt vooralsnog niet door alle wereldoverkoepelende kattenrassen-registers en verwante organisaties aanvaard. De WCF bijvoorbeeld, doet dat wel, de FIFé niet...

 

Bijkomend kan een kat mogelijks ook 'white' (09 = een ongespecifieerde hoeveelheid wit) zijn: een hoeveelheid wit in de vacht, bijvoorbeeld gaande van een witte bles op het hoofd of een witte kin, over witte voetjes of een medaillon, tot een witte keel of buik. Eender welke hoeveelheid wit is toegelaten bij de Sibeer en het wit mag zich ook op eender welke plek van het lichaam bevinden. Hierbij wordt volgend onderscheid gemaakt: Gaande van enkele vlekken wit tot maximaal voor de helft wit, noemt men dit 'bi-colour' (03). Vanaf 2/3 tot 3/4 wit-aandeel, wordt dit patroon 'harlekijn' (02) genoemd. Is bijna het hele lichaam wit, op enkele vlekken op de kop, poten en de staart na, dan heet dit 'Van' (01) (foto rechts: black-white Siberenkater met Van-patroon - Russian Irbis Svarog).

 

Er bestaan ook 'volledig witte' (w) Siberen, waarbij deze kleur als fenotype moet geïnterpreteerd worden. Wij zien die katten dan wel voor volledig wit aan, maar genetisch gezien is die kat eigenlijk niet wit en zijn 'genotype' verraadt zich vaak aan de hand van een zogenaamde 'kopvlek' bij het kitten, een gekleurde vlek op het kopje van een pasgeboren kitten dat verder volledig wit is (en diens 'genotype' tijdens die levensfase prijsgeeft: een zwarte kopvlek staat dan voor een genotype 'black' (n) Sibeer),  die echter bij het opgroeien geleidelijk aan weer verdwijnt, waarna de kat pas echt volledig wit wordt (foto links: groenogige white Sibeer, genotype black, de jonge Nikopeja's Jowan, latere vader van Bitjoeg - Let op de kopvlek die op deze foto nog te zien is). Als er geen kopvlek te zien is bij de geboorte, heeft men vaak het raden naar het genotype van de volledig witte kat en kan men dat enkel nog aan de hand van de kleur(en) van hun nakomelingen opmaken (indien men daartoe welbepaalde partners uitkiest, waarbij enkel welbepaalde kleuren als resultaat mogelijk zijn; vaak zullen daar méér dan één verparing voor nodig zijn en soms komt men het zelfs bij meerdere verparingen niet met zekerheid te weten) of door een DNA-genentest onomstotelijk laten vaststellen.

 

(Ook bijna) Volledig witte katten zijn omstreden ivm gerelateerde (congenitale) doofheid (ongeacht de oogkleur, maar 4 x meer kans toe bij witte katten met blauwe ogen, met uitzondering van de Foreign White en uiteraard ook witgeboren colourpoint katten, zoals de Neva Masquerade), huidkanker (door blootstelling aan UV-straling: weinig kans toe op de noordelijke hemisfeer) en de sterke aanwijzing dat het gen dat volledig witte kleur veroorzaakt, semi-dodelijk is, waardoor volledig witte katten nooit mogen verpaard worden met katten die ook maar enige witte vlek hebben. Goed om weten: sommige fokkers laten een BAER-test (Brainstem Auditory Evoked Response) uitvoeren, waardoor men zeker is dat de witte kat niet doof is.

 

Andere kleuren (zoals 'lilac') of bijzonderheden (zoals 'chinchilla') worden bij de Sibeer dus niet erkend.

 

Net zoals bij de Neva Masquerade (33 = pointed - vroeger als SIB 33 aangeduid, maar tegenwoordig als NEM gecategoriseerd, waarbij de 33 niet meer wordt vermeld, daar alle NEM automatisch 33 zijn), wordt naar gestreepte Siberen ook verwezen met de term 'tabby' (21, ongespecifieerd tabby patroon), waarvoor het 'agouti' gen verantwoordelijk is. Het 'non-agouti' gen zorgt voor effen gekleurde katten. Een 'tabby' (21) of strepenpatroon kan verschillende vormen aannemen, enkel van toepassing voor Siberen, niet voor Neva's. Bij de term 'agouti' wordt dat strepenpatroon niet verder gespecifieerd.

 

Er worden bij de Sibeer volgende 'tabby'-patronen onderscheiden: 'ticked' (25) tabby, waarbij de strepen zodanig zijn afgebroken dat ze als peper-en-zoutstipjes overkomen, eerder zeldzaam. Veel vaker komen de andere 3 variëteiten voor: 'classic'/'blotched' (22) tabby wijst op een gemarmerde tabby, die brede, onregelmatig gevormde en sterk afglooiende strepen heeft in een zogenaamd vlinderpatroon (foto rechts: black-tabby-classic/blotched Siberenpoes, Sibanna's Lenna Ivanenko, moeder van Nevartis' C-nestje), 'mackerel' (23) tabby met vertikale, dunne streepjes die licht afbuigen over de flanken en waar in de volksmond met 'getijgerde' kat naar wordt verwezen (foto links: blue-tabby-mackerel Siberenkater Lurinat's Loengrin, vader van Nevartis' C-nestje) en tenslotte 'spotted' (24) tabby, waarbij de karakteristieke strepen worden onderbroken zodat ze eerder als vlekjes verschijnen.

 

Andere kleurbeperkende patronen (zoals 'abessijns') worden bij de Sibeer niet erkend.

 

In de tekst hierboven, staan de letters en cijfers tussen haakjes voor de EMS-code van desbetreffende kleur, patroon of bijzonderheid. Andere cijfers en letters dan deze welke in de tekst hierboven voorkomen, kunt u met andere woorden nooit op een officiële stamboom van een Siberische Kat terugvinden, daar niets anders erkend is.

 

Vragen over standaard-karakter-kleuren van de Siberische Kat (SIB)? standaardsib@nevartis.eu